Neste blogue amosaranse " Retrincos " da aula de Lingua e Literatura galega e tamén " Cousas " da nosa Galicia.

luns, 16 de marzo de 2020

Unha presa de palabras


     Nestes meses estades a aprender moitas palabras, o voso léxico medra día a día. Non si ?
   Algunhas delas quedarán na vosa memoria para sempre: CERRAPORTELOS, AXÓUXERE, OLLOMOL...

      No seguinte poema  faise referencia á desaparición das palabras, das nosas palabras. Non debemos esquecelas , nin deixar que desaparezan !

          Para iso imos crear o noso
dicionario particular. Cal é a palabra ou expresión que ides incorporar ? Por que ?


           Comezo eu ...  SENTIDIÑO porque aínda sendo un diminutivo representa algo moi grande ... o sentido común que nestes días está sendo tan necesario.

  Ás veces sinto que no meu país faltan palabras

Sinto que cando a muller da florería

non me fala na miña lingua

desaparece un prado de pensamento azuis,

que cando no taller de chapa e pintura

non falan a miña lingua

se oxida algo por dentro miña, 

que perdo cartos

cando no banco non me atenden no meu idioma.

E cando abro os xornais

e a miña lingua só aparece debaixo das pedras,

é como se o meu país fose outro.

Ás veces cando estou no autobús

e non escoito a ninguén falando a miña lingua,

fecho e abro os ollos para ver se estou soñando.

E cando no medio dunha praza escoito un neno

ou unha nena que fala coma min,

teño ganas de abrazala,

de protexela de todo o que está a suceder

antes de que sexa demasiado tarde.

Ás veces sinto que no meu país faltan palabras,

que desaparecen día a día,

que hai xente que as abandona

e xente que as esconde

e sinto que pouco a pouco

o meu país vai facéndose máis pequeno

e que somos menos porque hai menos palabras.

               
                                  Séchu Sende: Made in Galiza , ed. Galaxia




Ningún comentario:

Publicar un comentario